Arno van Faunaland liet in 2005 weten dat hij wilde gaan stoppen en vertelde dat aan Esther die stage bij hem had gelopen. Esther enthousiasmeerde haar moeder, Mariska Boogaard en zo namen zij de winkel over en stonden daar de eerste weken in monnikskleding klanten te woord.
Het feesten was voorbij, de euro en de normale kleding kwamen terug. Esther werkt er inmiddels niet meer, maar wel een andere schoonzoon van Mariska.
Wat maakt het zo leuk? Het contact met de klanten en in het begin verkochten ze ook dieren als vissen, cavia’s en konijnen. Voor verkoop van cavia’s en konijnen werden steeds hogere eisen gesteld, dus daar stopte ze op een gegeven moment mee, maar het gaf wel een hoop gezelligheid in de winkel met kinderen die de dieren kwamen aaien. Voor de verkoop van (tropische) vissen werden de kosten steeds hoger door de apparatuur als pompen en de elektra in de aquaria. Dus daar is ze ook mee gestopt een paar jaar geleden.
Wat blijft zijn het voer, de speeltjes, hulpmiddelen, enfin van alles voor diverse huisdieren. Zelf hebben ze ook Japie de kat die zich op de toonbank lekker laat aaien. Jacco de papegaai die voorheen iedereen luid begroette, is inmiddels helaas overleden.
En is de naam Beesje een tikfout of heeft het een andere oorsprong? Het is geen tikfout, het is een woord dat opa op de boerderij altijd zei. Alle dieren noemde hij ‘beesje’, dus dat moest de naam van de winkel worden.
Gefeliciteerd met dit jubileum, Beesje!
