Guurtje Beets woont in De Purmer op een boerderij en heeft daar een keur aan dieren, waaronder drie schapen. Het waren er meer, maar helaas heeft blauwtong daar ook zijn tol geist. Schapen scheren doe je tussen januari en september, want dan is het goed te doen. In de winter is de wol keihard en heeft het schaap zijn jas natuurlijk ook nodig.
Twee zwarte schapen stonden al klaar met Hans Ebbelaar, de hobbyscheerder erbij. Ze keken hem argwanend aan en toen Hans er eentje wilde pakken, begonnen ze snel rondjes te rennen in het hokje waar ze in stonden. Maar Hans heeft duidelijk al vaker met dit bijltje gehakt en had haar snel met de rug tegen zijn benen, alsof het schaap op haar kont zat, met de poten naar voren. Geen poot om op te staan, dus. Na de twee zwarte schapen haalde Guurtje er nog een schaap bij, een wit schaap die een stuk groter is dan de twee zwarte. Hans had dit schaap ook snel in de scheerstand. Vakkundig ging de vacht er in 1 stuk af met de tondeuse met ondertussen uitleg over wat hij aan het doen was aan de toegesnelde kinderen.
De wol die eraf komt voelt vettig aan en de vacht van het schaap voelt lekker zacht aan. Ook verzorgt Hans de pedicure, dus de teennagels van de schapen zijn ook weer geknipt. Kortom, de schapen van Guurtje kunnen voorlopig weer voort en hoeven dit jaar ook niet meer naar de kapper.
